ถึงเวลาหักพวงมาลัย แอต.มาดริด? เมื่อระบบซิเมโอเน่เริ่มตัน เกมมันไม่พาไปไกล

แอตเลติโก มาดริดกำลังอยู่ตรงไหนในยุคฟุตบอลใหม่

ตลอดกว่าสิบปีที่ผ่านมา ชื่อของ ดีเอโก้ ซิเมโอเน่ คือภาพจำของ แอตเลติโก มาดริด แบบแยกไม่ออก เขาคือคนที่ปลุก “ยักษ์หลับ” แห่งกรุงมาดริดให้ลุกขึ้นมาท้าชนระดับแถวหน้า ทั้งบนเวทีลา ลีกาและยุโรป ด้วยลายเซ็นชัด ๆ อย่างความดุดัน เกมรับที่เหนียวแน่น วินัยแท็กติก และหัวใจนักสู้ที่สู้จนคู่แข่งหายใจไม่ทั่วท้อง

แต่เมื่อฟุตบอลสมัยใหม่หมุนเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งแนวคิดการครองบอล ความยืดหยุ่นแท็กติก และรูปแบบการเข้าทำที่หลากหลาย คำถามใหญ่จึงเริ่มดังขึ้นว่า ปรัชญาที่เคยเป็นจุดแข็ง กำลังกลายเป็น “เพดาน” ที่ล็อกศักยภาพของ แอตเลติโก มาดริด เอาไว้หรือเปล่า

ซิเมโอเน่พาทีมไปไกลแค่ไหน และทำไมถึงเริ่มถูกตั้งคำถาม

ปฏิเสธไม่ได้ว่า ซิเมโอเน่คือคนที่พาสโมสรไปไกลที่สุดในยุคใหม่ พาทีมคว้าแชมป์ลีกสเปนได้ถึง 2 สมัย และยืนระยะท้าชนอำนาจของ เรอัล มาดริด กับ บาร์เซโลน่า อย่างต่อเนื่อง นี่คือเครดิตแบบเต็มใบที่ไม่มีใครลบได้

ทว่า “อาวุธลับ” ที่ชื่อว่าเกมรับอันรัดกุม กลับถูกคู่แข่งอ่านทางได้มากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อโดนถอดรหัสบ่อยเข้า สิ่งที่เคยทำให้ทีมแข็งแกร่ง กลับกลายเป็นกรอบที่ทำให้ทีมเดินเกมยากขึ้นในหลาย ๆ นัด

เกมรุกเริ่มอึดอัด เมื่อความรัดกุมกลายเป็นพันธนาการ

หลายเกมที่แอต.มาดริดเลือกความปลอดภัยเป็นหลัก ภาพที่เห็นชัดคือเกมรุกดูติดขัด ขาดจินตนาการ และปลดล็อกแนวรับคู่แข่งไม่ได้ตามศักยภาพ โดยเฉพาะเวลามีตัวรุกระดับท็อปที่ต้องถอยต่ำลงมาช่วยเกมรับจนเสียพลังในพื้นที่สุดท้าย ทำให้คุณภาพที่ควรได้เห็นตอนเข้าทำจริง ๆ กลับออกมาไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย

นี่ไม่ใช่เรื่องของ “มีนักเตะดีไม่พอ” แต่เป็นเรื่องของรูปแบบการเล่นที่บังคับให้ความสามารถบางอย่างถูกลดทอนลงไปกับภาระเกมรับ

14 ปีบนเก้าอี้เดิม สัญญาณอิ่มตัวเริ่มชัด

การคุมทีมยาวนานกว่า 14 ปี เริ่มสะท้อนสัญญาณของความอิ่มตัวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แท็กติกเดิมถูกใช้ซ้ำต่อเนื่องโดยขาดแรงกระตุ้นใหม่ ๆ จนส่งผลต่อพลังและความสดของทีมในภาพรวม เมื่อทีมต้องเผชิญคู่แข่งที่ปรับตัวเร็วกว่า สิ่งที่ไม่เปลี่ยนก็ยิ่งถูกจับทางง่ายขึ้น

ความภักดีต่อกุนซือระดับตำนานเป็นเรื่องสวยงาม แต่ในโลกฟุตบอลอาชีพ การยึดติดกับความสำเร็จในอดีต อาจกลายเป็นกำแพงขวางการพัฒนาในอนาคตได้เหมือนกัน

ทางแยกของตราหมี เดิมพันระหว่างความชัวร์กับความกล้า

ถ้า “ตราหมี” ยังตั้งเป้าหมายจะเบียดแย่งความยิ่งใหญ่จากสองยักษ์ใหญ่ของสเปน และกลับไปเป็นผู้ท้าชิงยุโรปแบบจริงจัง การกล้าเผชิญหน้ากับความเปลี่ยนแปลงอาจเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ท้ายที่สุด ฟุตบอลคือเรื่องของจังหวะเวลา และจังหวะของแอต.มาดริดตอนนี้เหมือนยืนอยู่บนทางแยกระหว่าง ความเสถียรที่อาจไม่พาไปถึงถ้วยรางวัล กับ ความเสี่ยงที่อาจเปิดประตูสู่ความสำเร็จครั้งใหม่

การปิดฉากยุคของ “เอล โชโล่” อาจเจ็บสำหรับแฟนบอล แต่ถ้าปลายทางคือการกลับมาชูถ้วยอย่างสง่างาม การเริ่มต้นศักราชใหม่อาจเป็นหนทางเดียวที่จะปลดล็อกศักยภาพที่แท้จริงของทีมให้โลกได้เห็นอีกครั้ง ติดตามประเด็นร้อนลูกหนังแบบเข้มข้นได้ที่ ข่าวกีฬาฟุตบอลบ้านกีฬา