🟩 เหตุการณ์ที่ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นใน “พื้นที่ปลอดภัย” ของเด็ก
ชื่อของ โรงเรียนพะตงประธานคีรีวัฒน์ อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา ถูกพูดถึงไปทั่วประเทศในชั่วข้ามคืน ไม่ใช่เพราะผลงานการแข่งขันหรือกิจกรรมหน้าเสาธง แต่เพราะเหตุรุนแรงที่พุ่งตรงเข้ามาในสถานที่ที่ควรเป็น “พื้นที่ปลอดภัยที่สุด” สำหรับนักเรียน
รายงานข่าวระบุว่า ผู้ก่อเหตุเป็นชายอายุ 18 ปี ใช้อาวุธปืนที่ชิงมาจากเจ้าหน้าที่ตำรวจ บุกเข้าไปในโรงเรียนและก่อเหตุยิง พร้อมจับครูและนักเรียนเป็นตัวประกัน ก่อนสถานการณ์จะถูกปิดล้อมและควบคุมได้ในเวลาต่อมา
แต่สิ่งที่ทำให้ทั้งประเทศ “จุกอก” ไม่ใช่แค่ความโหดของเหตุการณ์ หากเป็นภาพของคนคนหนึ่งที่ยืนขวางความอันตรายไว้ด้วยตัวเอง – ผู้อำนวยการโรงเรียน
🟥 ไทม์ไลน์นาทีระทึก – จากชิงปืน สู่บุกโรงเรียน ก่อนจบที่การปิดล้อม
ข้อมูลจากการรายงานข่าวชี้ว่าเหตุเริ่มช่วงเย็นวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2569 ราว 16.00 น. ผู้ก่อเหตุใช้มีดทำร้ายเจ้าหน้าที่ตำรวจและแย่งอาวุธปืนขนาด 9 มม. ก่อนมุ่งหน้าไปยังโรงเรียนในช่วงเวลาใกล้เลิกเรียน
จากนั้นเกิดการจับตัวประกันภายในโรงเรียน ทำให้เจ้าหน้าที่ต้องระดมกำลังเข้าปิดล้อม โดยรายงานระบุว่าสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ช่วงประมาณ 18.15 น.
อีกจุดที่สังคมสะเทือนใจหนัก คือข่าวว่าในเหตุการณ์มีการจับนักเรียนเป็นตัวประกัน “จำนวนมาก” โดยข่าวสดมีหัวข้อข่าวที่ระบุว่าเป็นนักเรียนกว่า 300 คน
🟨 “ผอ.ศศิพัชร สินสโมสร” – ความกล้าหาญที่แลกด้วยชีวิต
ในทุกเหตุวิกฤต จะมีคนที่เลือก “เอาตัวเองไปอยู่หน้าสุด” และครั้งนี้ชื่อที่คนไทยจดจำคือ ผอ.ศศิพัชร สินสโมสร ผู้อำนวยการโรงเรียนพะตงประธานคีรีวัฒน์
หลายสำนักรายงานตรงกันว่า ผอ.ถูกยิงบริเวณหน้าอกด้านซ้าย อาการสาหัส แพทย์พยายามยื้อชีวิตอย่างเต็มที่ แต่ท้ายที่สุดได้เสียชีวิตในเช้ามืดวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2569 โดยบางแหล่งระบุเวลา 03.00 น. และอีกแหล่งระบุว่าเสียชีวิตเวลา 02.00 น. พร้อมอธิบายสาเหตุว่าเสียเลือดมาก การแข็งตัวของเลือดผิดปกติ และอวัยวะภายในบาดเจ็บรุนแรงจากกระสุนปืน
ข้อความไว้อาลัยจากหลายเพจในพื้นที่ถูกหยิบมาแชร์ต่ออย่างรวดเร็ว รวมถึงข้อมูลว่าเคยมีการประกาศขอรับบริจาคเลือดเพื่อช่วยเหลือ ผอ.ในช่วงก่อนเสียชีวิต
นี่ไม่ใช่แค่ “ผู้บริหารโรงเรียน” แต่คือคนทำงานด้านการศึกษาที่ทำหน้าที่จนวินาทีสุดท้ายจริงๆ
🟦 ผู้บาดเจ็บและผลกระทบต่อเด็ก – แผลที่ไม่ได้อยู่แค่บนร่างกาย
รายงานข่าวยังกล่าวถึงนักเรียนที่ได้รับบาดเจ็บจากเหตุการณ์ด้วย ทั้งกรณีถูกยิง และกรณีหนีตายจนบาดเจ็บ โดยมีรายละเอียดผู้บาดเจ็บเพิ่มเติมและแนวทางการเยียวยาหลังเหตุการณ์
และอย่าลืมว่า “บาดเจ็บทางใจ” มักหนักกว่าเสมอ
เด็กที่เผชิญเหตุรุนแรงในโรงเรียนอาจมีอาการหวาดผวา ฝันร้าย เครียดง่าย ไม่กล้ากลับไปเรียน หรือมีอาการคล้าย PTSD ได้ การดูแลหลังเหตุจึงไม่ใช่แค่พาไปตรวจร่างกาย แต่ต้องมีระบบดูแลจิตใจที่ต่อเนื่องจริงจัง
🟩 เปิดข้อมูลผู้ก่อเหตุเท่าที่รายงาน – ปัญหาที่ต้องมองให้ลึกกว่าคำว่า “คลั่ง”
สื่อรายงานว่าผู้ก่อเหตุเป็นเยาวชนในพื้นที่ และมีประวัติการรักษาอาการทางจิตเวชที่เกี่ยวข้องกับการใช้สารเสพติด รวมถึงเพิ่งออกจากโรงพยาบาลช่วงปลายปี 2568 และมีครอบครัวเกี่ยวข้องกับโรงเรียน (มีน้องสาวเรียนอยู่ที่เดียวกัน)
ประเด็นนี้ทำให้สังคมถกกันหนักว่า “ช่องโหว่” อยู่ตรงไหน
- ระบบการดูแลผู้มีปัญหาสุขภาพจิตในชุมชนเพียงพอหรือไม่
- กลไกป้องกันความรุนแรงในโรงเรียนทำงานจริงแค่ไหน
- การเข้าถึงอาวุธ และการรับมือเหตุฉุกเฉินของสถานศึกษาควรถูกยกระดับอย่างไร
🟥 บทเรียนความปลอดภัยในโรงเรียน – สิ่งที่ควรมี “ก่อน” เกิดเหตุ ไม่ใช่หลังจากสูญเสีย
เรื่องนี้ไม่ควรจบแค่ข่าวเศร้า แต่ควรถูกยกระดับเป็น “มาตรฐานความปลอดภัยในโรงเรียน” ที่ทุกพื้นที่ทำได้จริง โดยแนวทางที่ควรถูกพูดถึงอย่างจริงจัง เช่น
- ซ้อมแผนอพยพและล็อกดาวน์ (Lockdown Drill) ตามสถานการณ์จำลอง
- ระบบคัดกรองบุคคลเข้าออกโรงเรียนในช่วงเวลาเสี่ยง
- ปุ่มแจ้งเหตุฉุกเฉินและช่องทางสื่อสารตรงกับตำรวจและหน่วยกู้ชีพ
- ทีมดูแลนักเรียนและครูหลังเหตุรุนแรง โดยมีนักจิตวิทยาโรงเรียนหรือเครือข่ายในจังหวัด
- สร้างวัฒนธรรม “เห็นสัญญาณแล้วแจ้งได้” ไม่ปล่อยให้ความเสี่ยงสะสมจนระเบิด
เพราะโรงเรียนไม่ควรต้องชนะด้วย “ความกล้า” ของใครคนหนึ่งเพียงลำพัง ระบบต้องช่วยกันรับแรงกระแทกให้ได้
🟨 สรุป – ชื่อโรงเรียนที่คนไทยจะจำไปอีกนาน
เหตุการณ์ที่ โรงเรียนพะตงประธานคีรีวัฒน์ ไม่ใช่แค่ข่าวอาชญากรรม แต่มันคือสัญญาณเตือนแรงๆ ว่า “ความปลอดภัยในโรงเรียน” ต้องถูกทำให้เป็นวาระสำคัญ และต้องทำจริง ไม่ใช่แค่ประกาศ
ขณะเดียวกัน สังคมไทยก็ได้เห็นความหมายของคำว่า “ครูและผู้บริหารคือผู้ปกป้องเด็ก” แบบที่ไม่อยากให้ต้องเกิดขึ้นอีก – ผ่านการจากไปของ ผอ.ศศิพัชร สินสโมสร
ติดตาม ข่าวเด่น ข่าววันนี้ ที่ ข่าวการค้นหาที่มาแรงบ้านกีฬา
