ความหมายของปีที่ 18 ที่ไม่ใช่แค่งานครบรอบพรรค
การก้าวสู่ปีที่ 18 ของ พรรคภูมิใจไทย ในวันที่ 6 เมษายน 2569 ไม่ได้เป็นเพียงพิธีทำบุญประจำปีหรือภาพการรวมตัวของแกนนำและสมาชิกพรรคเท่านั้น แต่เป็นจังหวะสำคัญทางการเมืองที่สะท้อนให้เห็นว่า พรรคนี้เดินทางมาไกลกว่าภาพจำเดิมอย่างชัดเจน จากพรรคที่เคยถูกมองว่าเป็นตัวแปรในเกมจัดตั้งรัฐบาล กลายมาเป็นพรรคที่มีน้ำหนักจริงในสมการอำนาจ และมีบทบาทต่อทิศทางการเมืองไทยในระดับที่ทุกฝ่ายมองข้ามไม่ได้แล้วในวันนี้
บรรยากาศงานครบรอบปีนี้สะท้อนสถานะของพรรคได้อย่างคมชัด เพราะมีทั้งพิธีทำบุญทางพุทธและพิธีทางศาสนาอิสลาม พร้อมการเข้าร่วมของแกนนำ กรรมการบริหาร สส. สมาชิกพรรค และตัวแทนจากพรรคการเมืองอื่นที่ส่งกระเช้าดอกไม้และร่วมอวยพรอย่างคับคั่ง ภาพเช่นนี้ในทางการเมืองไม่ได้สื่อแค่ความเป็นสิริมงคล แต่สื่อถึงการยอมรับในฐานะ “พรรคใหญ่ที่ทุกฝ่ายต้องคุยด้วย” อย่างเป็นรูปธรรม
จากวันก่อตั้งสู่วันที่ชื่อภูมิใจไทยฝังแน่นในสนามการเมือง
การเมืองไทยตลอดเกือบสองทศวรรษที่ผ่านมาเต็มไปด้วยการเปลี่ยนขั้ว เปลี่ยนสมการ และเปลี่ยนผู้เล่น แต่สิ่งที่ทำให้ภูมิใจไทยยังยืนระยะมาได้ คือความสามารถในการปรับตัวกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนเร็ว และการสร้างฐานการเมืองที่ไม่ยึดติดอยู่กับการเป็นแค่พรรคเฉพาะพื้นที่เท่านั้น เว็บไซต์ทางการของพรรคยังคงใช้สโลแกน “พูดแล้วทำ” เป็นแกนสื่อสารหลัก ซึ่งสะท้อนความพยายามสร้างภาพจำว่าเป็นพรรคสายปฏิบัติ เน้นผลลัพธ์ และขายความเป็นรูปธรรมทางนโยบายมากกว่าการเมืองเชิงอุดมการณ์เพียงอย่างเดียว
หัวหน้าพรรคอย่าง อนุทิน ชาญวีรกูล ให้สัมภาษณ์ในวันครบรอบว่า เขาดีใจกับการเติบโตแบบก้าวกระโดดของพรรค และชี้ว่าตลอดเส้นทางที่ผ่านมา พรรคมีพัฒนาการต่อเนื่องผ่านการเลือกตั้งหลายครั้ง โดยเฉพาะการเลือกตั้งครั้งล่าสุดที่ถือเป็นจุดสำคัญของการขยายตัว คำพูดนี้ไม่ใช่ถ้อยคำเชิงพิธีการธรรมดา เพราะเมื่อมองย้อนกลับไปที่ผลเลือกตั้งปี 2566 ภูมิใจไทยได้ 71 ที่นั่ง แบ่งเป็น สส.เขต 68 ที่นั่ง และบัญชีรายชื่อ 3 ที่นั่ง ขึ้นมาเป็นพรรคอันดับ 3 ของสภาอย่างชัดเจน นั่นคือฐานพลังที่ทำให้คำว่า “เติบโตก้าวกระโดด” มีน้ำหนักในเชิงตัวเลขรองรับ ไม่ใช่แค่การพูดปลุกใจภายในพรรคเท่านั้น
งานครบรอบครั้งนี้บอกอะไรกับคนดูการเมือง
สารที่ชัดที่สุดจากวันครบรอบ 18 ปี คือภูมิใจไทยต้องการสื่อว่าพรรคพร้อมเดินต่อแบบไม่โดดเดี่ยว นายอนุทินกล่าวตรงไปตรงมาว่า หากแสวงหาความร่วมมือกับผู้อื่นได้และพาประเทศเดินหน้าโดยไม่มีความขัดแย้ง ก็ควรจับมือกันไปดีกว่าไปคนเดียวแล้วถูกคนอื่น “เอาไม้เอามีดทิ่มหลัง” ถ้อยคำนี้สะท้อนวิธีคิดทางการเมืองของพรรคได้ชัดมาก นั่นคือการยืนอยู่บนหลักการของการต่อรอง การร่วมมือ และการอยู่ในเกมอำนาจอย่างมีประสิทธิภาพ มากกว่าการเลือกเดินแบบเดี่ยวชนทุกฝ่าย
ในอีกด้านหนึ่ง งานครบรอบยังมีนัยของการแสดงความพร้อมเชิงโครงสร้างด้วย เพราะในวันเดียวกันมีการรายงานว่า พรรคเตรียมประชุมเพื่อหารือทิศทางการทำงานและความพร้อมก่อนการแถลงนโยบายรัฐบาลช่วง 9 – 10 เมษายน 2569 นั่นหมายความว่า วันครบรอบครั้งนี้ไม่ใช่เพียงงานเชิงสัญลักษณ์ แต่เป็นเวทีรวมพลังภายในก่อนเข้าสู่จังหวะสำคัญของการเมืองระดับประเทศด้วย
เหตุใดภูมิใจไทยจึงยังเป็นพรรคที่ถูกจับตาเสมอ
ในระบบรัฐสภา พรรคการเมืองที่แข็งแรงไม่จำเป็นต้องชนะถล่มทลายทุกครั้ง แต่ต้องมี 3 อย่างให้ครบ คือ ฐานเสียงแน่น ความสามารถต่อรองสูง และภาพลักษณ์ที่พาประชาชนเชื่อได้ว่า “มีของจริง” ภูมิใจไทยพยายามสร้างทั้ง 3 ส่วนนี้พร้อมกันมาตลอด ทั้งผ่านการขยายผู้สมัคร การดันนโยบายของตัวเอง และการวางตัวเป็นพรรคที่พร้อมร่วมมือกับหลายฝ่ายเมื่อถึงเวลาจัดตั้งรัฐบาล ซึ่งเป็นทักษะที่สำคัญมากในระบบการเมืองไทยที่ไม่มีพรรคไหนผูกขาดชัยชนะได้ง่ายๆ
อีกจุดหนึ่งที่ทำให้พรรคนี้ไม่เคยหลุดจากเรดาร์ คือความสามารถในการผูกงานระดับชาติให้เชื่อมกับภาพการทำงานเชิงพื้นที่ พรรคการเมืองที่อยู่รอดได้นานมักไม่ใช่พรรคที่ดังเฉพาะในกรุงเทพฯ หรือเฉพาะบนหน้าจอทีวี แต่ต้องมีเครือข่ายจริงในจังหวัดต่างๆ มีบุคลากรที่ลงพื้นที่ได้ และมีระบบพรรคที่เดินต่อได้แม้การเมืองจะผันผวน เว็บไซต์ทางการของพรรคยังแสดงทั้งข้อมูลพรรค รายชื่อ สส. นโยบาย และช่องทางติดต่ออย่างเป็นระบบ ซึ่งเป็นภาพสะท้อนว่าภูมิใจไทยพยายามวางตัวเองในฐานะองค์กรการเมืองเต็มรูปแบบ ไม่ใช่พรรคเฉพาะกิจที่อยู่ตามกระแสข่าววันต่อวัน
ครบรอบ 18 ปี แต่โจทย์จริงคือจะโตอย่างไรไม่ให้เสียแรงส่ง
คำถามสำคัญไม่ได้อยู่ที่ว่าพรรคภูมิใจไทยอยู่มาได้กี่ปี แต่อยู่ที่ว่าปีที่ 18 นี้จะเปลี่ยน “อายุพรรค” ให้กลายเป็น “ความน่าเชื่อถือทางการเมือง” ได้มากแค่ไหน เพราะการเติบโตทางจำนวนที่นั่งเป็นเพียงก้าวแรก แต่สิ่งที่ยากกว่าคือการทำให้ประชาชนเชื่อว่า พรรคโตแล้วก็ต้องบริหารความคาดหวังของประเทศให้ได้เช่นกัน
ทุกพรรคการเมืองเมื่อเดินทางมาถึงจุดหนึ่งจะเจอโจทย์คล้ายกัน คือจากพรรคที่เคยเป็นผู้ท้าชิง ต้องกลายเป็นพรรคที่ถูกตรวจสอบหนักขึ้น ถูกจับตาทุกการตัดสินใจ และต้องตอบคำถามมากขึ้นว่าทำได้จริงหรือไม่ ภูมิใจไทยก็กำลังอยู่ตรงนั้น การเข้าสู่ปีที่ 18 จึงไม่ใช่แค่เรื่องของความมั่นคง แต่เป็นการสอบใหญ่ทางการเมืองว่าพรรคจะรักษาแรงสนับสนุนเดิม ขยายฐานใหม่ และเปลี่ยนบทบาทจาก “พรรคที่น่าจับตา” ไปเป็น “พรรคที่ประชาชนฝากความหวังได้มากขึ้น” หรือไม่
บทบาทของพรรคการเมืองที่ยืนระยะในระบอบประชาธิปไตย
ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ชอบพรรคใด การมีพรรคการเมืองที่อยู่ได้นานและพัฒนาตัวเองต่อเนื่องถือเป็นเรื่องสำคัญต่อระบบประชาธิปไตย เพราะพรรคการเมืองไม่ใช่แค่เครื่องมือหาเสียง แต่เป็นสถาบันที่เชื่อมประชาชนกับอำนาจรัฐ หากพรรคมีโครงสร้างชัด มีทิศทางนโยบาย และส่งคนทำงานได้จริง ก็จะทำให้การแข่งขันทางการเมืองไม่ใช่แค่สงครามวาทกรรม แต่เป็นการแข่งขันด้านผลงานและความสามารถในการบริหารประเทศด้วย
ในมุมนี้ การที่ภูมิใจไทยเข้าสู่ปีที่ 18 จึงมีความหมายมากกว่าคำว่า “อยู่ครบอีกปี” แต่มันสะท้อนว่าพรรคสามารถประคองตัวผ่านคลื่นลมของการเมืองไทยมาได้ และยังมีพื้นที่ให้ขยับตัวต่อในอนาคต ขึ้นอยู่กับว่าพรรคจะใช้ทุนทางการเมืองที่สะสมมาเปลี่ยนเป็นผลลัพธ์ที่ประชาชนจับต้องได้มากน้อยแค่ไหน
พรรคภูมิใจไทยในวันนี้ กับเดิมพันของวันข้างหน้า
ภาพของวันครบรอบปีที่ 18 จึงเป็นเหมือนภาพรวมของพรรคในเวลานี้ คือมีทั้งความมั่นใจ ความพร้อม เครือข่าย และความทะเยอทะยานที่จะโตต่อ แต่ขณะเดียวกันก็มีแรงกดดันมหาศาลตามมาด้วย เพราะยิ่งพรรคขยับสูงเท่าไร สปอตไลต์ก็ยิ่งแรงเท่านั้น คำพูดเรื่องการจับมือเพื่อพาประเทศไปข้างหน้าจึงเป็นทั้งสัญญาณทางการเมืองและบททดสอบทางความชอบธรรมในเวลาเดียวกัน
สำหรับคนติดตามการเมืองไทย ปีที่ 18 ของภูมิใจไทยจึงไม่ใช่เพียงเรื่องของงานบุญ งานอวยพร หรือภาพมิตรภาพระหว่างพรรค แต่มันคืออีกหนึ่งจุดตั้งต้นของคำถามใหญ่ในสนามการเมืองว่า พรรคนี้จะใช้ช่วงเวลาที่มีอำนาจ มีแต้มต่อ และมีแรงส่ง สร้างบทใหม่ให้ตัวเองอย่างไร จะเป็นเพียงพรรคที่เก่งเกมการเมือง หรือจะขยับไปเป็นพรรคที่สร้างผลงานจนประชาชนจดจำในระยะยาวได้จริง นี่ต่างหากคือคำถามที่ร้อนที่สุดหลังเทียนวันเกิดปีที่ 18 ดับลง
ติดตาม ข่าวเด่น ข่าววันนี้ ที่ ข่าวการค้นหาที่มาแรงบ้านกีฬา
